The Story Behind “Manong&Manang” Agusto 22, 2007

Ang alam ko ang iba sa inyo nag-aabang kung kailan ko iku-kwento ang lab story namin ni manong.  Manatili na lamang kayong nag-aabang kasi hindi ko pa kayang hubaran  ang bahaging iyon ng  aking not-so colorful life. Tama na muna ang mga free tastes para sa mga tsismosa at tsismoso, bahala na kayong [oo kayo!] pagtagni-tagniin ang istorya. Feel kong mag-inarte.

Sa dinami-dami ng terms of endearment namin ni manong sa isa’t-isa [na ang iba ay mabantot],  manang at manong ang napili kong gamitin dito sa blog ko sa hindi malinaw na dahilan. Basta yun ang unang pumasok sa cuekote ko. Hindi ko na naisip magpa-cute kasi alam kong cute na’ko [wooohhooo!].

Saan nga ba galing ang manang at manong? Kasi ganito yan… Noong nabubuhay pa ang padir ko, manang at manong din ang tawagan nila ni mudra. Ayun, dahil wala kaming originality kinopya namin ni manong ko. Buti na nga lang hindi kami idenemanda, pero napag-isip-isip ko na parang pagpupugay na din yun sa kanila. O diba ang galing kong lumusot.

Medyo weird nga lang kasi sa mga bicolano [si manong ay bicolanong intsik] ang manang at manong ay ang tawag nila sa ate at kuya. Hindi lang ako sigurado kung mayroon pang ibang kahulugan yun sa ibang dialect. Sa mga tagalog naman pag tinatawag na manang at manong e ibig sabihin member ka na ng senior citizen, o di kaya naman ikaw ay magpi-fishball, magbabalut, tindera/tindero sa palengke, magtataho, magbubuko, magmamani, maga-icecream at kung anik-anik pa.

Kahit naman parang may incest sa pagitan namin o di kaya para kaming mga gurang at mga street vendor, e nag-eenjoy naman kami tawagin ang isa’t-isa ng manang at manong na may kasama pang kilig sa pwet. Ganun yata pag inlababo kahit mabantot at weird ang itawag sa’yo ng jowakis mo, term of endearment pa din yun. Nakakakiliti pa din sa hart.